Film Architecture as a Medium of Collective Memory: the Possibilities of Using Archetypes to Create Narrative Architecture
Artykuł w czasopiśmie
MNiSW
40
Lista 2024
| Status: | |
| Warianty tytułu: |
Filmowa architektura jako nośnik pamięci zbiorowej: możliwości wykorzystania archetypów do tworzenia architektury narracyjnej
|
| Autorzy: | Skoczylas Olga |
| Dyscypliny: | |
| Aby zobaczyć szczegóły należy się zalogować. | |
| Rok wydania: | 2024 |
| Wersja dokumentu: | Drukowana | Elektroniczna |
| Język: | polski |
| Numer czasopisma: | 21 |
| Strony: | 5 - 14 |
| Bazy: | BazTech |
| Efekt badań statutowych | NIE |
| Materiał konferencyjny: | NIE |
| Publikacja OA: | TAK |
| Licencja: | |
| Sposób udostępnienia: | Witryna wydawcy |
| Wersja tekstu: | Ostateczna wersja opublikowana |
| Czas opublikowania: | W momencie opublikowania |
| Data opublikowania w OA: | 12 marca 2025 |
| Abstrakty: | angielski | polski |
| The article reveals the role of film architecture in shaping collective memory, using archetypes. It shows how architecture can appeal to cultural archetypes, acting as a vehicle to convey deeper meanings and symbolism. The film spaces analyzed show how architecture and urban planning support the narrative, evoking emotional responses in the viewer. The article briefly refers to the theory of Christopher Alexander, whose patterns can be used to create spaces in films, with the aim of influencing the viewer’s emotional involvement, while building reflection on the social and cultural role of space. The potential of patterns as a tool for designing film spaces that appeal to universal values and experiences was pointed out. Spatial patterns in films are tools that shape narratives and collective memory by appealing to universal archetypes present in the human psyche. The repetition of these patterns in many films, serving to portray similar emotions or relationships, points to the possibility of creating a catalog of film architecture archetype patterns or using, at least in part, an already existing one, such as Alexander’s “Language of Patterns”. In addition, the article emphasiz- es that film space, by referring to archetypes, can influence the construction of a common cultural identity and the reproduction of the memory of the past in modern visual narratives. | |
| Artykuł ukazuje rolę architektury filmowej w kształtowaniu pamięci zbiorowej, wykorzystując archetypy. Przedstawiono, w jaki sposób architektura może odwoływać się do archetypów kulturowych, stanowiąc nośnik, przekazujący głębsze znaczenia i symbolikę. Analizowane przestrzenie filmowe pokazują, jak architektura i urbanistyka wspierają narrację, wywołując emocjonalne reakcje u widza. Artykuł krótko odnosi się do teorii Christophera Alexandra, którego wzorce mogą zostać użyte do kreowania przestrzeni w filmach, w celu wywołania wpływu na emocjonalne zaangażowanie widza, budując jednocześnie refleksję nad społeczną i kulturową rolą przestrzeni. Wskazano na potencjał wzorców jako narzędzia do projektowania przestrzeni filmowych, które odwołują się do uniwersalnych wartości i doświadczeń. Wzorce przestrzenne w filmach to narzędzia, które kształtują narrację i pamięć zbiorową, odwołując się do uniwersalnych archetypów obecnych w ludzkiej psychice. Powtarzalność tych wzorców w wielu filmach, służąca do ukazania podobnych emocji czy relacji, wskazuje na możliwość stworzenia katalogu wzorców archetypów architektury filmowej lub wykorzystania, przynajmniej częściowo, już istniejącego, np. „Języka wzorców” Alexandra. Ponadto artykuł podkreśla, że przestrzeń filmowa, odwołując się do archetypów, może wpływać na budowanie wspólnej tożsamości kulturowej i odtwarzanie pamięci o przeszłości w nowoczesnych narracjach wizualnych. |
