Informacja o cookies

Zgadzam się Nasza strona zapisuje niewielkie pliki tekstowe, nazywane ciasteczkami (ang. cookies) na Twoim urządzeniu w celu lepszego dostosowania treści oraz dla celów statystycznych. Możesz wyłączyć możliwość ich zapisu, zmieniając ustawienia Twojej przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmiany ustawień oznacza zgodę na przechowywanie cookies w Twoim urządzeniu.

Publikacje Pracowników Politechniki Lubelskiej
MNiSW
40
Poziom I
Status:
Warianty tytułu:
The Management of State Institutions' Cooperation with the Diaspora : theoretical Review and Comparative Analysis of Selected Countries
Redakcja: Zienkiewicz Tadeusz
Dyscypliny:
Aby zobaczyć szczegóły należy się zalogować.
Rok wydania: 2025
Serie:
Monografie - Politechnika Lubelska
Wersja dokumentu: Drukowana | Elektroniczna
Język: polski
Liczba stron: 391
Miejsce wydania: Lublin
Wydawnictwo: Wydawnictwo Politechniki Lubelskiej
Efekt badań statutowych NIE
Materiał konferencyjny: NIE
Publikacja OA: TAK
Licencja:
Sposób udostępnienia: Otwarte repozytorium
Wersja tekstu: Ostateczna wersja opublikowana
Czas opublikowania: W momencie opublikowania
Data opublikowania w OA: 23 grudnia 2025
Abstrakty: polski | angielski
Prezentowana praca podejmuje problematykę zarządzania współpracą instytucji państwa z diasporą, traktując ją jako obszar polityki publicznej, który wymaga nowych narzędzi analizy i projektowania. Przedmiotem badan są mechanizmy instytucjonalne, prawne i organizacyjne służące angażowaniu diaspor w życie polityczne, gospodarcze i kulturalne krajów pochodzenia. Głównym celem pracy jest ukazanie, w jaki sposób różne teorie zarządzania publicznego – biurokracja Maxa Webera, koncepcja governance, teoria interesariuszy i teoria zasobowa – mogą być stosowane do oceny i kształtowania polityk wobec diaspor. Problem badawczy sprowadza się do pytania o to, jakie modele współpracy są najbardziej efektywne w warunkach globalnej mobilności i zróżnicowania diaspor. Zastosowana metodologia obejmuje analizę instytucjonalno-prawną, badania porównawcze oraz studium przypadku. Analizie poddano wybrane państwa (Indie, Chiny, Niemcy, Izrael, Kanadę, Irlandię, Filipiny, Nigerię, USA, Armenię), a także Polskę, której polityka polonijna została oceniona jako przykład modelu hybrydowego łączącego element klasycznej biurokracji i mechanizmów new public management. Najważniejsze wyniki wskazują, że żaden z modeli nie funkcjonuje w izolacji, a skuteczne polityki wymagają integracji procedur biurokratycznych, sieciowych mechanizmów governance, dialogu interesariuszy i mobilizacji kapitałów diaspory. Polska, mimo wprowadzenia elementów konkurencyjnego finansowania i partycypacji, nadal nie wykorzystuje w pełni potencjału zasobowego swojej diaspory. Kluczowym wnioskiem pracy jest potrzeba przyjęcia hybrydowego podejścia do polityk diaspora engagement, łączącego stabilność instytucjonalną z elastycznością i innowacyjnością. Tylko takie rozwiązanie pozwala państwom maksymalizować wartość diaspory jako strategicznego partnera rozwojowego, kulturowego i dyplomatycznego.
The present monograph examines the governance of state–diaspora relations, conceptualising it as a domain of public policy that requires new tools of analysis and design. The research focuses on institutional, legal, and organisational mechanisms through which diasporas are engaged in the political, economic, and cultural life of their countries of origin. The central aim is to demonstrate how different theories of public management, Weberian bureaucracy, governance, stakeholder theory, and the resource-based view can be applied to the evaluation and development of diaspora policies. The research problem is framed by the question of which models of cooperation are most effective under conditions of global mobility and the diversity of diasporas. Methodologically, the study employs institutional and legal analysis, comparative inquiry, and case studies. Selected states, including India, China, Israel, Canada, Ireland, the Philippines, Nigeria, the United States, and Armenia, are examined alongside Poland, which is assessed as a hybrid model that combines classical bureaucratic frameworks with mechanisms inspired by New Public Management. The findings indicate that no single theoretical model operates in isolation. Effective diaspora policies integrate bureaucratic procedures with network-based governance, stakeholder dialogue, and the mobilization of financial, human, and social capital. While countries with large and well-organised diasporas increasingly treat these communities as strategic resources, Poland still underutilises the developmental potential of Polonia despite reforms that introduced project-based funding and participatory elements. The key conclusion is that hybrid approaches to diaspora engagement – combining institutional stability with flexibility and innovation – represent the most promising model. Only through such integration can states maximise the strategic value of their diasporas as partners in development, culture, and diplomacy.
Zawartość książki: Pokaż fragmenty książek