Hybrid Models of State-diaspora Cooperation in the Context of Global Mobility: A Comparative Analysis
Artykuł w czasopiśmie
MNiSW
40
Lista 2024
| Status: | |
| Warianty tytułu: |
Hybrydowe modele współpracy państwa z diasporą w warunkach globalnej mobilności: analiza porównawcza
|
| Autorzy: | Zienkiewicz Tadeusz, Zienkiewicz Konrad |
| Dyscypliny: | |
| Aby zobaczyć szczegóły należy się zalogować. | |
| Rok wydania: | 2026 |
| Wersja dokumentu: | Elektroniczna |
| Język: | angielski |
| Numer czasopisma: | 87 |
| Wolumen/Tom: | 8 |
| Strony: | 13 - 45 |
| Bazy: | BazEkon | CEJSH | CiteFactor | ERIH PLUS |
| Efekt badań statutowych | NIE |
| Finansowanie: | The publication is co-financed by the state budget under the program of the Minister of Education and Science called „Science for Society II”, project number NdS-II/SN/0353/2023/01, subsidy amount: PLN 775,200, total value of the project: PLN 775,200 |
| Materiał konferencyjny: | NIE |
| Publikacja OA: | TAK |
| Licencja: | |
| Sposób udostępnienia: | Witryna wydawcy |
| Wersja tekstu: | Ostateczna wersja opublikowana |
| Czas opublikowania: | W momencie opublikowania |
| Data opublikowania w OA: | 30 czerwca 2026 |
| Abstrakty: | angielski | polski |
| This paper offers a conceptual and comparative analysis of hybrid models of state-di- aspora cooperation in the era of global mobility. Drawing on a structured review of scholarly literature on public-management paradigms (classical bureaucracy, govern- ance, stakeholder theory, resource-based approaches) and diaspora policies across diverse national contexts, we reconstruct an analytical framework delineating how states combine these paradigms when engaging diaspora communities. We identify and typologise a set of hybrid configurations, for instance, bureaucratic-governance, governance-stakeholder, and resource-oriented hybrids, and discuss their theoretical underpinnings. Comparative desk research of selected country case studies demon- strates variation in institutional design, policy instruments, and the role assigned to diasporas: from passive object of registration to active strategic partners mobilising social, economic, and symbolic capital. We argue that hybrid models, by blending sta- bility, inclusiveness, and resource orientation, may offer more adaptive and effective frameworks for diaspora engagement than mono-paradigm approaches. The paper concludes by proposing a conceptual typology useful for future empirical research and for policy design in states with significant diasporic populations. | |
| W artykule przedstawiono koncepcyjną i porównawczą analizę hybrydowych mode- li współpracy państwa z diasporą w warunkach nasilającej się mobilności globalnej. Odwołując się do uporządkowanego przeglądu literatury z zakresu nauk o polityce i administracji, zarządzania publicznego oraz studiów nad diasporą, w szczególności do paradygmatów klasycznej biurokracji, governance, teorii interesariuszy oraz podejścia zasobowego, rekonstruujemy ramy analityczne służące wyjaśnieniu sposobów, w jakie państwa kształtują relacje ze społecznościami diasporalnymi. W artykule identyfikujemy i typologizujemy wybrane konfiguracje hybrydowe, obejmujące między innymi modele biurokratyczno-governance, modele governance- -interesariusze oraz modele zorientowane zasobowo. Omawiamy ich założenia teore- tyczne, logikę instytucjonalną oraz konsekwencje dla projektowania i realizacji polityki państwa wobec diaspory. Porównawcza analiza desk research wybranych przypadków państwowych ukazuje zróżnicowanie wzorców instytucjonalizacji, instrumentarium politycznego oraz roli przypisywanej diasporze, od biernego obiektu ewidencji, ochro- ny konsularnej i symbolicznej reprezentacji po aktywnego aktora współtworzącego polityki publiczne oraz strategicznego partnera państwa, zdolnego do mobilizacji kapi- tału społecznego, ekonomicznego, politycznego i symbolicznego. W artykule przyjmujemy tezę, że hybrydowe modele współpracy państwa z diaspo- rą, łącząc stabilność struktur administracyjnych, partycypacyjny potencjał governance oraz zasobowe ujęcie wspólnot diasporalnych, mogą tworzyć bardziej elastyczne i efek- tywne ramy polityki diasporalnej niż rozwiązania oparte na pojedynczym paradyg- macie. W konkluzji proponujemy typologię koncepcyjną, która może stanowić punkt wyjścia dla dalszych badań empirycznych nad relacjami państwo–diaspora oraz dla projektowania polityk publicznych w państwach posiadających znaczące populacje diasporalne. |
